Yolande

Na 15 jaar geen man in m'n leven gehad te hebben, en nu sinds een jaar wel. Valt het mij mee dat ik er zo makkelijk mee omga.

Na mijn laatste liefdes relatie die toen de man van mijn leven was. Waar ik zo'n pijn van had toen ik het uit maakte, wilde ik geen man meer.

Ik stond er niet voor open, ik wilde het niet meer, ik gaf er de brui aan. Mijn leven stond in het teken van alleen zijn, en dat beviel prima. Ik kon doen en laten wat ik wilde, ik miste het niet eens.

Toen ineens ontmoete ik J, jonger, een man die anders in het leven stond en staat. Hij vond/vind dingen belangrijk die ik ook belangrijk vond/vind. Uiterlijkheden bestaat niet. Leeftijd bestaat niet, niet voor hem, niet voor mij. En na een jaar nog niet.

Toch heb ik na moeten denken.
Wil ik iemand in mijn leven?
Durf ik risico aan te gaan?
Ben ik niet te oud voor zo'n jonge knul?
Is mijn conditie geen belemmering?
Ga ik niet moederen over hem?

Allemaal vragen die naar voren kwamen, omdat de man die ik het laatst had 25 jaar ouder was dan ik. Hij stond toen voor een dilemma, en na 15 jaar sta ik in dezelfde positie, alleen met die verstanden dat J 14 jaar jonger is.
Is het anders als de man ouder is?
Ik weet het niet.

Wat ik wel weet is dat J ouder is in zijn gedrag/denkwijze dan je aanvankelijk zou vermoeden.

Ja ik heb het risico genomen.
Ja hem wilde ik in m'n leven.
Nee ik ben niet te oud voor J.
Mijn conditie kan meer hebben dan ik dacht.
Nee ik ben niet gaan moederen over hem.

Ik ga anders om met deze relatie, wat ik vroeger achterwege liet, doe ik nu wel.
Wat ik vroeger niet durfde, vanwege de klappen die ik dan kreeg. Laat me nu koud, en zeg wat ik op me hart heb.
Ik liet dingen toen gebeuren, nu gebeuren dingen als ik het wil.

In die 15 jaar alleen zijn heb ik over veel dingen na gedacht.
Als ik een man niet vind passen in mijn huis, dan moet ie weg.
Voelde ik dat ik niet mezelf kon/kan zijn, moet ie weg.
Als ik angst zou krijgen om wat dan ook, moet ie weg.
Zo duidelijk had ik het wel in mijn hoofd.

In de praktijk denk ik er nog net zo over. Alleen iets flexibeler, in een relatie is het geven en nemen, soms geef en neem je meer van iemand dan je ooit gedacht had.
Ben ik ongelukkig? Nee zeer zeker niet.
Omdat over alles valt te praten, en dat ontbrak in de relaties die ik toen had. En gepraat wordt er bij ons, uren en uren lang. Over van alles en nog wat.
Respect is er zeer zeker.
En ik denk dat het daarom gaat.
Respect in wat we doen, wie we zijn, in alle facetten.

Dat is risico nemen.

maandag, 15 september 2008

Liefdesgedicht.nl en Liefdesproza.nl zijn een initiatief van Interduo en ML2 Webdesign
© 2004 - 2012 | Disclaimer