Yolande

Het is niks dat je gaat samenwonen, maar maimai wat loop je dan gauw achter met van alles en nog wat.

Ik ben nu zo'n 3 weken bezig om onze administratie op orde te krijgen.
Van boetes tot brieven die al een tijdje terug open gemaakt had moeten worden.
De post verhuisde van de ene plaats naar de andere, omdat het in de weg lag.
En zo raak je gauw het overzicht kwijt, wat het eerste dat binnen kwam, wat was het laatste.

Zo pakte ik een stapel waar allerlei dingen tussen zaten, en ben maar gewoon begonnen.
Ik kwam post tegen van september en later waar ik even bij moest slikken, ook van een notaris uit de woonplaats waar mijn moeder woont. Ships wat is dit nu weer?
Ik begin te lezen, nog maar eens lezen.
Oeps even bellen maar naar die notaris. Vragen wat dit allemaal inhoudt.

Mijn vader die vorig jaar augustus overleden is, waar ik niks van wist, en dus ook niet op zijn begrafenis/crematie was. Had geen testament of wat dan ook, dus alles gaat naar de langst levende.
Ik moest maar ff beslissen of ik zijn nalatenschap zou aanvaarden of zou verwerpen. Pfff nou daar moest ik ff over na denken hoor, met m'n vriend overleggen en ik zou haar de volgende dag terug bellen.

Dan moet je nog een notaris vinden in je woonplaats die een handtekening moet neerzetten, of je het nu aanvaard of verwerpt, het moet vast gelegd worden.
Verder moet je uitzoeken of ze daar geld voor vragen. De ene notaris kantoor vraagt 25 euro voor iedere handtekening, de ander 30 euro. Maar er zijn ook kantoren die het gratis doen, gisteren dus gevonden en gelijk maar geregeld. Weg met die brief en verder zie ik wel hoe het loopt.

Sommige instanties maken een rotzooi van hun administratie, zo ook mijn woningbouwvereniging, daar heb ik al drie jaar last van, iedere keer in het begin van het jaar krijg ik weer een brief van hen waarop staat dat ik achter loop met de huur. Pffffff gaan we weer, altijd betaalt, dus kan bewijzen overleggen. En ieder jaar krijg ik een excuus voor hun fouten. Het rottige is dat het weer tijd in neemt en jij iedere keer met bewijzen moet komen omdat zij hun administratie niet op orde hebben. Soms word ik daar zo moe van.

Het volgende is dat ik achter het salaris van mijn vriend aan moet zitten, hij krijgt te weinig betaald en ook zij maken er al een tijdje een puinhoop van. Sinds dit jaar is de thuiszorg naar de gemeente gegaan, die besteed het weer uit over verschillende (uitzend) bureaus, die dan een jaar de tijd hebben om het te regelen. Zoals in dit geval dat mijn vriend niet het geld krijgt waarvoor hij gewerkt heeft. Ik kan nu alleen nog niks doen, omdat ik zijn salarisstrook nog niet binnen heb.

Maar het einde is in zicht, nu nog alleen de post van mijn vriend op orde brengen en we kunnen met frisse moed verder gaan waar we gebleven zijn.

Het is altijd de moeite waard om ergens voor te knokken, je plukt daar de ene keer de vruchten van, de andere keer is het pech hebben.
Ik blijf altijd netjes aan de telefoon, ook al zit ik me op te vreten. Zo krijg ik bijna alles voor elkaar, want dat valt op namelijk, ze zijn dan eerder geneigd om je te helpen. Maar ook vasthoudendheid is van cruciaal belang. Neem geen genoegen om van het kastje naar de muur gestuurd te worden. Blijf altijd beleefd en netjes.

dinsdag, 1 september 2009

Liefdesgedicht.nl en Liefdesproza.nl zijn een initiatief van Interduo en ML2 Webdesign
© 2004 - 2012 | Disclaimer