Leny Jansen

De schaatskoorts is gelukkig geen Q koorts, of de Mexicaanse griepkoorts, maar dat de buikjes gaan kriebelen aan de onderkant komt gewoon omdat het kan vriezen en het kan dooien. Voorlopig zijn er in het Noorden al twee fanatieke schaatsers door het ijs gezakt. Wacht toch even totdat men in Friesland zegt dat het allemaal goed is. Zo van “Ga maar veilig slapen wij letten wel op, wij zijn tenslotte ijsmeesters en weten precies wanneer er een Elfstedentocht aan zit te komen!”
Het blijft sneeuwen, dus gevaarlijk voor de oudjes om de straat op te gaan, laten wij niet als buren vergeten dat ook zij boodschappen nodig hebben? En wat te denken van de vogels? Vergeet niet het netjes van de nootjes te halen, want het kan zomaar gebeuren dat het lieve vogeltje zomaar vast blijft zitten en vleugellam dreigt te raken in deze koude.
Denken we ook aan de daklozen onder ons die naar binnen moeten in diverse gemeentes omdat het in de nacht té koud is?
Hopelijk kunnen wij dit saamhorigheidsgevoel weer een beetje terughalen met dit soort van weer. Mensen helpen die gevallen zijn, of niet durven te lopen in de natte blubber bij supermarkten waar het behoorlijk glad kan zijn.
Hoe ik hierop kom? Nou gewoon, het valt mij op dat mensen met de hoofden naar beneden lopen en vooral op zichzelf letten, behalve wat er om hen heen gebeurt.Je wilt niet weten wat je mist. Een jonge vrouw die onderuit gaat, het kan op je lachspieren werken, maar als later de ambulance komt omdat de juffrouw haar been heeft gebroken zou je toch een beetje schaamtegevoel voor je eigen lachbui moeten hebben.Met dit soort weer blijf ik liever binnen, ook ik ga altijd onderuit, hoe voorzichtig ik ook loop, op de een of andere manier zie ik altijd met mijn neus de tegels van héél dichtbij , doordat die gok door de sneeuw knalt, mijn lichaam volgt altijd mijn neus, dus daar ligt weer een kneus. Gelukkig heb ik vroeger op judo gezeten en weet ik hoe te vallen, maar dat is ook het enigste hoor, want pijn doet het altijd wel, of je nou jong of oud bent.
De elfstedenkoorts is volop in de race om de winnaar te worden met deze vrieskou. De schaatsfabrieken maken overuren, vraag ik mij elke keer toch weer af of er niet ontzettend veel schaatsen bij mensen op zolder moet liggen. Want elk jaar vriest het wel een graad of tien en dan is het nog niet eens echt vriezen, maar men heeft het al over de race der racen. En iedereen elke keer dan maar nieuwe schaatsen kopen? Ik snap het niet hoor, maar zal wel aan mij liggen…Ik schaats niet, laat mij maar lopen, zelfs dat gaat mij amper goed af laat staan dat ik op de scheve schaats een blokje rijd.Laat mij maar lekker thuis heerlijk voor mijn leeshoekje, zo heerlijk de tuin inkijkend en genietend van de boom aan de overkant waar de vogels wachten op elkaar om de noten en de vetballen te verorberen die wij in de tuin her en der hebben gehangen. Charley vind het maar niets al die sneeuw, kan meneer niet naar buiten, die heeft mij een bui!!!!
Een ding is zeker, wij alles vinden dit toch té lang duren en verlangen al naar een beetje groen, een klein beetje voorjaar, zodat wij weer gelukkig aan de zomer kunnen denken…
Ach vooruitzien is toch vooruitkijken? Ik kijk graag dag per dag, maar dat witte gaat mij nou wel een beetje zeer aan mijn ogen doen en ik moet er nog aan een geholpen worden…Dus ja, ik verlang nu ook wel naar een beetje blauwe lucht met een warme zon…en liefst veel groen….

zaterdag, 9 januari 2010

Liefdesgedicht.nl en Liefdesproza.nl zijn een initiatief van Interduo en ML2 Webdesign
© 2004 - 2012 | Disclaimer