De schaduw van de zon
Ik merkte het. De zon scheen volop, het irriteerde me. Iedereen vertrok naar een land dat ontdekt moest worden, terwijl ik met een kapotte auto aan de rand van de autobaan stond. Daar stond ik met mijn koffers te wachten op het moment waar ik naar verlangde. De vakantie.
Natuurlijk was ik in deze situatie mijn mobiel vergeten. Er zat dus maar één ding op: zodat ik een telefooncel kon opzoeken, liften. Terwijl het zweet van mijn voorhoofd drupte, stond ik aan de rand van de weg met mijn duim omhoog. Ik keek naar de auto’s die voorbij kwamen. Één voor één negeerde ze mijn wanhopige blik. Geen enkele auto die stopte om mij wat drinken aan te bieden. Als een zwerfhond lieten ze mij staan, de ratten. Na een tijdje merkte ik dat wachten zinloos was. Niemand zou mij meenemen. Daarom zocht ik naar een tankstation, daar hadden ze een telefoon.
Zo ging de tijd voorbij, in mijn ogen leken dat wel uren. Ik wist niet hoelang ik het nog vol hield.
De auto’s gingen als een waas voorbij terwijl ik mijn koffer meesleurde. Wat een rotvakantie. Het leek alsof ik in de woestijn zat en alle auto’s me niet zagen.
Mijn voeten werden zwaar, mijn kleren waren doorweekt, mijn hoofd stond op springen. Ik was kapot.
Ik liet mij op mijn koffer vallen en gaf me aan de zon over.’Moest ik zo eindigen?’, dacht ik. De zon brandde feller dan ooit, bijna opzettelijk. Net toen ik dacht dat dit mijn laatste vakantie was, hoorde ik het geluid van een handrem. Het geluid waar ik naar verlangde. Eindelijk was er iemand voor mij gestopt. Ik kon niet zien wie het was. Ik hoorde hakken uit de auto komen. Langzaam keek ik omhoog. Het was een vrouw. Als een schim stond ze voor de zon. ‘Gaat het wel?’, snel pakte ze mijn koffer en hielp ze mij met instappen. Ze zette mij op de passagiersstoel en gaf me een fles water. ‘Wie gaat er aan de rand van de autobaan liggen’?. Zonder zich voor te stellen reed ze verder. Door de frisse wind van de airco voelde ik me beter. Ik keek naar haar. Geconcentreerd keek ze voor zich uit.
Haar haar hing over haar schouder. Ik keek naar de achterbank. Ze ging op vakantie, dat kon je zien aan haar ingepakte koffer. Ik vroeg me af wat zo’n mooie vrouw in haar eentje op vakantie moest. Ze merkte dat ik de hele auto inspecteerde, ‘voel je je al wat beter?’. Ik keek haar aan. De vraag lag op mijn lippen, alleen konden mijn lippen niet open. Ze keek vanuit haar ooghoeken en voelde mij aan. Met macht probeerde ik mijn mond te openen.
‘Waar ga je heen?’, allebei stelden we dezelfde vraag op hetzelfde moment. Zij begon te lachen, waardoor ik ook lachte, uit beleefdheid. Ik voelde me ongemakkelijk. De warmte was naar mijn hoofd gestegen. Ik keek uit voor me uit en zag de wereld aan mij voorbij gaan.
Na uren te hebben gereden namen we pauze. Het viel me op hoe vriendelijk haar ogen waren, tegelijkertijd leek ze door te zwijgen ongeïnteresseerd . Hierdoor voelde ik me ongemakkelijk. Het bleef vreemd, ik zat al een paar uur bij een vreemde in de auto. We stopten bij een tankstation. Ze keek mij aan. ‘Ik heb eigenlijk geen bestemming, ik pakte mijn koffer en tent en wilde gewoon ergens heen, vrij zijn’. Ik knikte, ik was blij dat ze eindelijk praatte, dat maakte haar aantrekkelijk. ‘Ik haal wat te drinken, wil jij ook wat’?, ze klonk belangstellend. Ik schudde mijn hoofd en ze lachte. ‘Trouwens ik ben Evelien’en ze liep de auto uit. Ze had een charme over zich en ik raakte warm van haar. Haar vertrouwen in mij dat ze mij zo in de auto liet verbaasde me, dat gaf me een veilig gevoel. Nu ik merkte dat ze ook geen bestemming had twijfelde ik of ik wel wilde bellen voor mijn auto. Ik kon met haar mee rijden, we waren allebei alleen op reis.
Ik volgde hoe zij elegant het tankstation in liep. Alsof ze wist dat ik naar haar keek draaide zij zich om en lachte naar mij. Ik voelde me warm, alsof ik blij was dat ze met mij speelde. Misschien betekende het niks en draaide ze alleen maar om om te kijken of ik nergens aanzat.
Waar maakte ik me ook druk om, het was een mooie dag met een mooie vrouw, wat wilde ik nog meer?
Ik werd nieuwsgierig. Ik keek in haar dashboardkastje. Het zat vol snoeppapiertjes. Gelukkig geen foto van een man. Misschien was ze single? De auto rook naar haar. Een zomergeur. Ik sloot mijn ogen en voelde haar. Dat gevoel verdween toen ik me eindelijk ontspande.
‘Ben ik weer’,alsof elkaar al eeuwen kenden. Ze gaf me een flesje water. Ik kon het toch niet laten, je hebt de hele tijd niets gedronken’. Ze wilde het flesje geven. Het liefst had ik haar kleren uitgescheurd en water over haar heen gegoten. Ze keek me aan. Haar blauwe ogen maakte me wild. Haar lichaam bevroor. De wereld leek stil te staan. Ik stond voor een keuze, ik kon wegrennen en haar nooit meer terugzien, of ik bleef en we gingen samen een onbekende wereld in. Één keuze, één moment en mijn leven verandert.
De auto’s stroomden aan me voorbij. Ik werd er misselijk van. Wanneer zal ik mijn bestemming vinden?. Hoelang moest ik nog leven in deze onzekerheid?. De wind waait door mijn haar, het blijft warm. Het wordt schemerig.
De files namen af. Ik kreeg honger. Ik snakte naar zekerheid, naar een slaapplaats. Hoe kreeg ik zekerheid als mijn bestemming onbekend was?. Hoe verder ik ging hoe meer de keuze die ik losliet verleden tijd raakte. Als een vaag verleden.
Ik voelde haar hand op mijn schouder. Ik realiseerde me waar ik was. Ze keek me met stralende ogen aan, maar ik voelde dat ze net zo moe als ik was. ‘Zullen we zo stoppen’, ze vroeg het alsof ik macht over haar had. Ik knikte, ‘ik heb best honger’. We verlieten de snelweg.
Ik wist niet waar ik was. Van het ene moment in het andere. De bomen van de bossen hielden het zonlicht tegen. Eindelijk voelde ik rust. Vakantierust. Ze ging het ene weggetje na het andere weggetje in. Een doolhof met als bestemming een kampvuur, een tweepersoonstent, en kantenklare rijst.
Daar lagen we, de tent net opgezet en hongerig van een dag reizen. De natuur creëerde een romantische sfeer. ‘Ik hoop dat hier water is’, zei ik terwijl ik mijn blouse uit deed. Ze genoot hoe ik met mijn blote bovenlichaam naar de hemel keek. ‘Dat zien we morgen wel’, we moeten eerst even rusten. Ze liep naar me toen en streelde plotseling min schouders en fluisterde zachtjes;’het was voor ons allebei een drukke dag’. Ik hoorde de vogels tsjilpen en dacht aan mijn auto die daar nog aan de weg stond, eigenlijk was het niet mijn auto, maar ik had de auto van een vriend waar ik die dag ruzie mee had gecrasht. Ze kuste mijn schouders en streelde mijn borst. ‘Het is de natuur’, zei ze, dat geeft iets onbekends en wilds. Ik begreep wat ze wilde zeggen. Ik draaide me om en trok haar shirt uit. We vielen in het gras en zoenden. We voelden hoe de zon onder ging. Hoe donkerder het werd, hoe wilder wij werden. De hele omgeving was bewoonde door onze lichamen die steeds bloter werden. Ik tilde haar op en nam haar de tent in, zocht wat ik nodig had en pakte haar innig vast. Het zweet zorgde ervoor dat we aan elkaar vast zaten. we zeiden niks tegen elkaar, de ontmoeting waren we dankbaar. We genoten en ik merkte dat dit het geen was waar ik naar snakte. Het onbekende was bekend.
Ik hoorde de vogels, de zonnestralen schenen door de tent. Ik werd wakker met haar hand op mijn buik. De afgelopen nachten zijn we meer van elkaar te weten gekomen dan alleen onze namen. Met mijn boxer liep ik de tent uit, de natuur in. Het gras was nog nat van de dauw, het voelde fris. De afgelopen 2 dagen is er veel verandert. Ik dacht aan de halfnaakte vrouw die in de tent sliep met wie ik gisteren nog naar de zonsondergang had gekeken. De vakantie die ik eerst vervloekte was nu hemels. Het onverwachts had me bevredigd.
Ik liep terug. Ik vroeg me af hoelang ik bij haar zal blijven. Hoeveel nachten zou ze nog bij me blijven. Ik ging naast haar liggen. Ze sliep nog. Ik streelde haar haar. Kuste haar hoofd. Waar maakte ik me ook druk om, ik heb wat ik verlangde. Ik ben blij met de keuze die ik heb gemaakt. Leven in armoede, maar onze lichamen voeden elkaar.
Het zekere was onbekend, vreemden werden bekenden. Hier was ik verheugd. Hier leefden wij twee samen. Meer hoefde ik niet.
8 juli 2009
Geef je beoordeling aan het verhaal: De schaduw van de zon
Actuele beoordeling: 8,00
Aantal stemmen: 3
Daler: -1,00
Aantal hits: 814
Single speeddaten.nl
Speeddaten is niet alleen ontzettend leuk, je hebt ook nogeens 91% kans op een match! Je ziet in een paar seconden al of je iemand leuk vindt en na 3 min. weet je of die 1e indruk goed was.
SpeedDatez
Vaak weet je het al bij de eerste aanblik. Deze man of vrouw is interessant! Dus waarom tijd verspillen? SpeedDatez is dé ideale manier om snel met leuke mensen in contact te komen!
LEFF Singles Borrel
Een plek waar alle zintuigen geprikkeld worden om alledaagsheid te vermijden. Hoor, zie, voel en proef de ogenschijnlijk kleine dingen die het uitgangspunt zijn voor een dynamisch en geslaagd gevoel!
InterDuo Relatiebemiddeling
Relatiebureau InterDuo relatiebemiddeling is het meest toonaangevende relatiebureau voor Nederlandse en Belgische HBO’ers en academici. InterDuo is erkend door de BER: Branchevereniging Erkende Relatiebureaus.
