Reflectie
Ze heeft het nooit anders gedaan. Ze heeft nooit anders naar haar reflectie gekeken. Ze heeft er ook nooit een andere bedoeling mee gehad.
Haar handen ontmoetten nooit enige weerstand als ze zich tegen het glas drukten. Ze waren gekruist, één op elke borst. De vingers bewogen zich los van de rug en de palm langs de tepels. De huid leek het strelen als aangenaam te ervaren, want ze trilde eerst even, en ontspande zich toen.
Beide handen haalden zich van de huid af, en bewogen naar de spiegel. Ze wenkten het bovenlichaam hen te volgen. Het bovenlichaam, dat een bruine tint had die naar zwart neigde, evenals het zitvlak, de schaamstreek en de benen, legde zich in een golfbeweging tegen het glas.
Nadat de ogen geobserveerd hadden hoe het oppervlak op twee plaatsen in beslag genomen werd met ronde vormen, maakten de handen deze voorzichtig los van het glas, en brachten hen terug naar het onderlichaam. Boven- en onderlichaam voelden de warmte van de borsten, en de ogen werden gewaar hoe het glas op twee plaatsen ondoorzichtig was geworden.
Een voet draaide zich onder het linkerbeen vandaan. De voet aan de rechterkant maakte dezelfde beweging, en bewoog zich vervolgens naar voren. Ze stond nu zijdelings.
Een vinger ging naar de haren op het hoofd. Ze waren goudbruin. De vinger vond zich om een lok,en bracht hem naar achteren. De huid werd kribbig van deze sensatie, en begon de lok samen met de andere haren glad te strijken.
De armen bewogen zich achterwaarts naar de rug, en gleden langs de graat, waarna ze zich onderlangs terug lieten voeren, en uitkwamen bij de buik.
Een luchtstroom trok langs de benen, en gleed via de navel het lichaam in, waar ze omhoog suisde door darmen, via de aderen de spieren binnendrong, en tenslotte de longen vulde. In de buik had zich een kuil gevormd. Het bovenlichaam en de borsten waren naar voren gekomen, en de oogleden hadden zich teruggetrokken.
Het lichaam volgde de beweging van de luchtstroom toen die zich tussen de lippen door liet glijden. Buiten het lichaam gekomen, draaide de wervelwind zich in waanvrijheid rond, tot hij tegen het glas aanliep, en zich te pletter sloeg.
De ogen in het lichaam openden zich wijd, waarna ze zich langzaam wegdraaiden. Het lichaam ondervond geen steun meer van de voeten, waarvan alleen de tenen de grond nog gewaar waren. De waas die de ogen zagen drong zich almaar meer op.
Toen het lichaam haar cirkelgang beëindigd had, voelden ook de tenen de aanraking van de grond niet meer. Het bewoog naar voren, en beide lippen van de mond kusten de waas op het glas. Een koele, heldere regen daalde neer. Het meisje viel in scherven uiteen.
Het wulpse lichaam ligt in halfdonker. De ingevallen schemer laat zien dat het vaalbruin is, en zacht als gesmolten chocolade. De anders zo tedere armen liggen slap langs de zij. Ze kunnen het lichaam zich niet doen oprichten. De borst beweegt niet meer.
Dit tafereel heeft een schok gegeven. Het rooster in het plafond laat zich gelukkig verwijderen. Op haar toesnellen heeft geen effect. Het hart doet er het zwijgen toe.
Hoewel hun glans verdwenen is, wekken de borsten toch nog zekere lustgevoelens op. Langzaam gaat een vinger door het kloofje dat hen scheidt. Vervolgens strelen de handen hen, maar er ontstaan geen heuveltjes. Het oppervlak blijft glad. De mond, met een stil vermoeden, kust de tepels. Ze zijn koud.
Een druppel doet de huid vlak boven de borst glinsteren. Hij glijdt eroverheen, baant zich een weg door het kloofje, en zwelt geleidelijk aan tot een warme stroom. De bewoonster heeft haar lichaam verlaten.
Een ander lichaam brengt zich boven het omhulsel, laat zich zakken, en wentelt zich, zodat het lichaam van het meisje boven komt te liggen. Het voelt niet log, al is het levenloos. Voorzichtig plaatst het lichaam zijn dijen over haar benen. Hij beweegt zich boven haar heen weer. Ze laat zich gemakkelijk bewegen. Maar er wordt geen tegenwicht geboden. Zijn gezicht wordt niet gestreeld. Hij ervaart geen opwinding. Haar lichaam golft niet. Er schuilt geen leven meer achter de oogleden.
Het voorheen zo warme gezicht is koud. De blos is verdwenen, en er zijn ijsbloemen op de wangen verschenen. Hij moet zich onder haar lichaam uitduwen. Daarna draait hij het zachtjes op de rug. Het wordt kouder in de ruimte. Zijn warme tranen verdampen onmiddellijk op haar kille gezicht. Het is er niet ontvankelijk voor. Haar hartelijke glimlach heeft plaatsgemaakt voor een bevroren grimas.
Hij moet weg. Bijna had hij zich laten insluiten. De laatste steen wordt in de muur gemetseld. Rook stijgt op uit de opening in het plafond, en is weldra niet meer te onderscheiden van de lucht. Het gaat zoals het altijd ging en zal gaan.
Als de zon is ondergaan, en weer opgekomen is, wordt haar as in het water geworpen, en door de rivier meegenomen, naar het dal en verder, en gaat met de zee over in de horizon.
Nu maar wachten, wachten…
14 september 2007
Geef je beoordeling aan het verhaal: Reflectie
Actuele beoordeling: 6,00
Aantal stemmen: 9
Aantal hits: 1058
InterDuo Relatiebemiddeling
Relatiebureau InterDuo relatiebemiddeling is het meest toonaangevende relatiebureau voor Nederlandse en Belgische HBO’ers en academici. InterDuo is erkend door de BER: Branchevereniging Erkende Relatiebureaus.
Silver 2 Date
Silver2date.nl is een eigentijdse en betrouwbare ontmoetingssite voor de 50-plusser. Silver2date.nl is een ontmoetingsplatform voor sociale, sportieve en creatieve activiteiten.
Knuz.nl
Knuz.nl is een volkomen gratis datingsite. Met meer dan 200.000 ingeschreven leden is Knuz de grootste gratis datingsite in de Benelux met misschien wel de liefde van je leven ...
Single speeddaten.nl
Speeddaten is niet alleen ontzettend leuk, je hebt ook nogeens 91% kans op een match! Je ziet in een paar seconden al of je iemand leuk vindt en na 3 min. weet je of die 1e indruk goed was.
