Het gespleten huis.
Het huis was gespleten. Door de ouderdom waren scheuren ontstaan. Naast de keukendeur. Naast het raam van de kamer aan de achterkant van het oude krot, waar Helger gelegen had toen hij zijn been had gebroken, zijn scheenbeen was gespleten zo lang als het was. Het huis was er nu nog slechter aan toe, nog net geen bouwval, maar het scheelde niet veel of het zou instorten. Het huis waar hij geboren was. Waar hij zijn jeugd had door gebracht. Waar hij op een noodbed had gelegen om te herstellen van een van de vele keelontstekingen. De tochtige kamer, het armoedige vertrek waar Jennie hem druiven kwam brengen van de Moeder. De voorkamer met een raam aan de voorkant van het huis. Met daarboven een dakraam. Met een uitzicht op nummer zestig het huis van de Zonnetjes. Nu was het huis versleten, gescheurd en gespleten. Het kille wevershuisje dat zijn ouders huurden van de doodskistenfabrikant met een krakkemikkig timmerbedrijf. De huur werd opgehaald door de oude “ juffrouw van de huur “, zo als ze genoemd werd. De huur lag klaar onder de enige luxe vaas die het arme gezin rijk was. Drie gulden en vijftien cent. Elke week, een heel jaar lang, zo lang als ze tot nu toe geleefd hadden. Annet en Bernt Bernsen hadden het nooit breed gehad. Veel lol weinig wol. Tot het huis op de sloop stond te wachten hadden zij daar gewoond, meer leed als lief gedeeld. Toen werd er een bord op de voorgevel gespijkerd. “ Onbewoonbaar verklaarde woning”. Het gespleten huis zou worden afgebroken. Helger woonden met Helga in Taaksbergen. Koert met Jo zaten twee hoog, in een flatgebouw van de wijk “ het Zand “. Annet en Bernt en twee vinken gingen daar ook wonen, vlak bij Koert, maar de oudjes zouden drie hoog vertoeven. Bernt kon moeilijk aarde, hij was de wanhoop nabij. Maar het gespleten huis werd platgegooid, terug keren was nu uitgesloten. Er kwam nieuwbouw voor in de plaats, voor jongere stelletjes. En niets meer herinnerden nog aan de vroegere Struikenlaan en haar oude bewoners.
Het huis met scheuren aan alle kanten had lang symbool gestaan voor het hart van Helger. Zijn hart had veel geleden, allereerst dat grote verdriet toen Jennie hem liet vallen voor die gladjanus. Daar was nog meer verdriet bij gekomen, Fieke van der Molen, Marjory Santeflour en nog wat anderen. De dood van de oude oma Maris. Het verlies van Trixie en nog veel meer. En dan die voortdurende zielepijn van het niet begrepen worden. Het spotten van zijn vader, het krenken door Koert, het talmen van moeder. Gelukkig stond daar de genegenheid van Jennie en later de liefde van Helga tegenover. Maar als hij over het huis aan de Struikenlaan terug dacht kreeg hij altijd een gevoel van onbehagen. Natte kille muren. Afgebladerde schimmelige kozijnen. En dan de keuken niet te vergeten. Heel lang bestond de vloer uit donkergrijze straatplavuizen die gewoon in het zwart zand waren neergevleid. Een koudwaterkraantje dat altijd lekte. Een tweepits gasstelletje en een kolenfornuis, dat nooit aan was. De enige warmtebron was het Duveltje, een kolenbrander in de huiskamer, het werd gebruikt als een allesbrander waar de brandende kolen uitvielen om dat er wat aan kapot aan was. En Annet de enige was, die met een pook, het boeltje bij elkaar wist te houden.
Nu ligt huis en haard op de stort. Annet en Breje Bernt rusten op de algemene begraafplaats een paar kilometer vanaf de Struikenlaan. De tijd heelt wonden, maar de tijd maalt door, er kwamen wijzigingen in het straatbeeld, modern Grublit, nodig en van wegen de vooruitgang. De Struikenlaan kreeg een roodfietspad werd eenrichtingsstraat en kreeg moderne straatverlichting.
Niets herinnert meer aan Annet en Bernt en dat veroorzaakt leed. Pijn en schimscheuten belaagden Helgers hart.
Maar niet alleen de Struikenlaan ken je niet meer terug. Geheel Grublit is een moderne stad geworden. Er is wel driekwart stad bijgekomen. Meest hoogbouw, afgewisseld met parken met veel groenvoorziening. Ook vind men hier en daar nog wat dennenbomen terug van het oude wandelbos. Er is een bruisend uitgaansleven. Veel bioscopen en een prachtig theater annex muziektempel. Er is een tweesteden ziekenhuis, in samenwerking met de gemeente Woeldorp. Het oude Sint Elisabeth ziekenhuis doet dienst als opvang voor psychiatrische patiënten. De nieuwe Elisabeth is een kolossaal hospitaal en is gespecialiseerd in operaties voor de hersenen en de zenuwen en de longen. Er kwam een hogeschool, die werd uitgebouwd tot universiteit. Kortom Grublit heeft zich ontwikkeld van textielstad tot onderwijsstad. Dat heeft een mensenleven geduurd. Helger kan er over me praten.
Een paar jaar geleden was hij naar zijn geboortestad gefietst. Hij was naar de Struikenlaan gereden, over de rodefietspad tot nabij nummer zestig. Hij kon niets meer herkennen in dat huis tegenover hem stond en dat nooit verbouwd was. Hij stond daar en keek achter zich. De woningen, die daar stonden op de plaats van nummer negenenveertig, hadden andere huisnummers en waren totaal anders dan de weverhuisjes uit het grijs verleden. Totaal versuft reed Helger naar het graf van zijn ouders en daarna naar Taaksbergen. Wat een feest van herkenning had moeten worden was uitgelopen op een dag van afscheid.
9 februari 2008
Geef je beoordeling aan het verhaal: Het gespleten huis.
Actuele beoordeling: 9,99
Aantal stemmen: 64
Aantal hits: 661
be2
Op zoek naar een serieuze relatie? be2 is méér dan dating, omdat u alleen wordt voorgesteld aan leden die bij u passen. De eerste stap naar de ware is de wetenschappelijke persoonlijkheidstest.
Babes & Bitches.nl
Met het grootste aanbod aan sexy uitgaanskleding, clubwear, Kinky kleding en lingerie, vind je bij Babes & Bitches.nl gegarandeerd de outfit waar je naar op zoek bent.
MessengerContacten.nl
MessengerContacten.nl is dé erotische datingsite voor mensen met MSN Messenger. Lid worden is 100% gratis en alleen een e-mailadres en nickname zijn nodig. Veel plezier en spannende dates!
Silver 2 Date
Silver2date.nl is een eigentijdse en betrouwbare ontmoetingssite voor de 50-plusser. Silver2date.nl is een ontmoetingsplatform voor sociale, sportieve en creatieve activiteiten.
